Onze Agenda

In een tijd die gedomineerd wordt door feiten en meningen presenteren wij u een heel bijzondere spreker, n.l. Peter ten Wolde die u zal uitleggen, wat “factfulness” precies inhoudt. Het factfulness gedachtegoed biedt handvaten, 10 principes, om onze complexe omgeving (persoonlijk, in organisaties en in onze maatschappij als geheel) op een eenvoudige manier inzichtelijk te maken om zo een helder en accuraat beeld te scheppen, waardoor je betere beslissingen kunt nemen. De 10 principes maken duidelijk, hoe ons brein neigt te reageren op informatie en gebeurtenissen. Dit leidt nog al eens tot misvattingen en verkeerde beeldvorming, hoe goed we ook geïnformeerd denken te zijn. De 10 principes laten zien, hoe je hier op een andere manier mee om kunt gaan. Hiermee is “factfulness” veel meer dan “data” of “feiten”: het biedt een kader om beter om te gaan met steeds sneller toenemende complexiteit in onze maatschappij.

De lezing vindt plaats in het Odd Fellowhuis, Violierenplein 101 te Apeldoorn. Aanvang 20:00 u, inloop vanaf 19:30 u.

De toegang is gratis. Belangstellenden zijn van harte welkom.

Maatregelen covid-19: voor toegang tot de bijeenkomst moeten we de QR pas, uitgeprinte versie van vaccinatie of gele boekje als eis stellen.

Onder voorbehoud

In het kader van de Vredesweek 2020 organiseren de Odd Fellows Apeldoorn een openbare lezing met als titel:

-Gegijzeld door het verleden-

In de lezing zal Eljan de Wijs nader ingaan op de historische verbinding tussen Nederland en Indonesië.

Tijdens zijn staatsbezoek aan Indonesië t.g.v. het 75 jarig bestaan van de Republik Indonesia bood Willem Alexander op 10 maart 2020 zijn excuses aan voor "geweldsontsporingen tijdens de Indonesische onafhankelijkheidsstrijd tussen 1945 en 1949". Zijn die excuses niet

veel te laat? Wat hebben die nog voor zin? De vrede is toch al lang geleden getekend? In 1995 weigerde de Nederlandse regering nog excuses aan te bieden. Waarom nu dan wel op eens? Zijn de scherpe tegenstellingen tussen bevolkingsgroepen uit Indië verdwenen, zouden alle achterstallige salarissen betaald zijn en wat betekent het dat er ineens zoveel aandacht is in pers en literatuur voor allerlei aspecten van het leven in het voormalige Indische deel van ons koninkrijk? Na bestudering van de talloze getuigenissen uit de 21 eeuw zou je je kunnen afvragen: hoe zo "vrede", waar nog zoveel onvrede is? Deze en andere

vragen zullen aan de orde komen tegen het licht van de geschiedenis en de literatuur die Nederland en De Oost verbinden.

Maatregelen i.v.m. corona:

Mede i.v.m. de anderhalve meter regel is onze zaalruimte beperkter. Als je de lezing wilt bijwonen geef dat dan tijdig door aan eljan@lascelta.nl

Je kunt de lezing ook bijwonen via een Zoom sessie. Als je voorkeur daarnaar uitgaat mail dat dan ook tijdig naar eljan@lascelta.nl  We dragen er dan zorg voor dat je de nodige codes krijgt voor toegang tot de Zoom sessie.

Bashar Amashaan vluchtte drie jaar geleden van Libanon naar Nederland. De thans in Zutphen wonende 39-jarige Syriër gebruikt het woord als vlijmscherp wapen tegen het isolement. Bashar schrijft gedichten. In het Nederlands.

Zijn werk spreekt zó aan, dat enkele van zijn dichtregels zijn vereeuwigd op een muur in de Zutphense Spoorstraat:

Waar ben ik nu nadat mijn hart is verpletterd?
Waar ben ik en mijn lichaam vraagt:
Waar was mijn begin en waar ga ik heen?
Wanneer worden mijn dromen aan de horizon gezien?

Toen zijn ouders en elf broers en zussen zes jaar geleden vanwege de burgeroorlog vluchtten van Syrië - het grensdorpje Garablus - naar Turkije, was Bashar uitgeweken naar Libanon om daar de kost te verdienen. De gediplomeerd geoloog werkte daar als hulpje in de keuken van Kentucky Fried Chicken.

Je hoort het acteurs of actrices wel zeggen: “die rol was me op de huid geschreven!”
Maar ook: “wat heerlijk om een keer een totaal andere rol te spelen! Kan ik een keer een andere kant van mezelf laten zien”.

Adi de Ruiter-Van den Brand zal spreken over de rollen die we spelen in ons dagelijks leven. Vaak spelen we veel rollen.
Natuurlijk is er een verschil met de rollen die acteurs spelen. Wij hebben te maken met de sociale rollen. En, als het goed is, “spelen” we die niet. Al die rollen bij elkaar zijn onze persoonlijkheid, zou je kunnen zeggen. Er zijn momenten waarop er een conflict kan ontstaan tussen onze rollen.

Een recent voorbeeld hiervan is de burgermeester Famke Halsema die ook moeder is van een zoon die met een neppistool rondliep en daarbij ook nog eens de partner van degene die het pistool bezat!

Al met al roept dit onderwerp genoeg stof tot nadenken op: wat nu als je een rol bent gaan spelen die je eigenlijk niet meer past. Wat nu als je die rol niet meer wil spelen , maar het wordt nog wel van je verwacht? Kun je als persoon gelukkig zijn als je rollen erg uiteenlopen? Dat kan de nodige spanningen oproepen.