Van de redactie

Inmiddels is het oktober, de herfst is ingegaan. De Apeldoornse Odd Fellows zijn gestart met een serie van drie avonden met als thema Verbinding, Verantwoordelijkheid en Persoonlijke Groei. Donderdag 24 september was de eerste avond zeer goed bezocht en vonden er bijzondere ontmoetingen en gesprekken plaats.

Wellicht een stimulans om de volgende avonden ook te bezoeken, 29 oktober is de tweede avond met als thema Verantwoordelijkheid.

Verder in deze nieuwsbrief vindt u meer informatie daar over. Kijk ook eens op www.oddfellowsapeldoorn.nl

De redactie.

Openbare Avond Odd Fellows Apeldoorn over verantwoordelijkheid

Op 29 oktober vindt de tweede avond plaats in de serie van drie, die respectievelijk als thema hebben Verbinding, Verantwoordelijkheid en Persoonlijke Groei. Voor de eerste avond was flinke belangstelling en ontstonden er bijzondere gesprekken.

Donderdag 29 oktober om 20.00 uur nodigen de Odd Fellows Apeldoorn belangstellenden uit voor een openbare avond rond het thema Verantwoordelijkheid.

Verantwoordelijkheid. Het is een woord dat we regelmatig gebruiken, maar waarvan de betekenis minder vanzelfsprekend is dan het lijkt. Waar begint mijn verantwoordelijkheid en waar houdt die van mij op? Ben ik alleen verantwoordelijk voor mijn eigen leven en mijn eigen keuzes, of draag ik ook verantwoordelijkheid voor wat er om mij heen gebeurt?

Stel je eens een wereld voor waarin verantwoordelijkheid nauwelijks bestaat. Een wereld waarin het niet uitmaakt wat je zegt of doet, waarin niemand zich aangesproken voelt op de gevolgen van zijn handelen. Waarin het uitgangspunt vooral is: als ik er maar geen last van heb. Het is een ongemakkelijk beeld. Want juist onze samenleving is gebaseerd op het besef dat we elkaar nodig hebben en dat ons handelen gevolgen heeft voor anderen.

Het thema is bovendien hoogst actueel. We lijken van crisis naar crisis te gaan. Oorlogen, klimaatverandering, maatschappelijke tegenstellingen, onzekerheid en een groeiend gevoel van onbehagen bepalen regelmatig het nieuws. Dat roept vragen op. Hoe verhouden wij ons tot wat er in de wereld gebeurt? Kunnen we invloed uitoefenen op ontwikkelingen die veel groter zijn dan wijzelf? En, misschien nog belangrijker: waarop mag ik persoonlijk worden aangesproken?

Verantwoordelijkheid begint wellicht dicht bij huis. Bij de keuzes die we maken, bij de manier waarop we met anderen omgaan en bij de bereidheid om niet alleen te vragen wat iets voor mij betekent, maar ook wat het betekent voor een ander. Tegelijkertijd kan niemand de verantwoordelijkheid voor de hele wereld dragen. Waar ligt dan de grens tussen betrokkenheid en machteloosheid?

Ook de verhouding tussen verantwoordelijkheid voor jezelf en verantwoordelijkheid voor de wereld om je heen is interessant. Goed voor jezelf zorgen is geen egoïsme. Maar wanneer verandert zelfzorg in onverschilligheid? En omgekeerd: wanneer wordt betrokkenheid bij anderen zo groot dat je jezelf uit het oog verliest?

Tijdens deze openbare avond willen de Odd Fellows Apeldoorn deze vragen niet zozeer beantwoorden, maar vooral samen onderzoeken. Twee leden van de Odd Fellow-loge verzorgen een korte inleiding, waarin zij ieder vanuit hun eigen perspectief het thema belichten. Vervolgens komt een gastspreker aan het woord, die het onderwerp verder verdiept en nieuwe gezichtspunten aanreikt.

Daarna is er ruimte voor een gezamenlijke uitwisseling met alle aanwezigen. Want verantwoordelijkheid is uiteindelijk geen onderwerp dat alleen vanachter een lessenaar kan worden besproken. Het krijgt betekenis in de ontmoeting, in het luisteren naar elkaar en in de bereidheid om ook het eigen standpunt eens van een andere kant te bekijken.

De openbare avond is bedoeld voor iedereen die nieuwsgierig is naar het thema en graag met anderen hierover in gesprek gaat. Er zijn geen eenvoudige antwoorden nodig en evenmin is een bepaalde voorkennis vereist.

Donderdag 29 oktober – 20.00 uur
Odd Fellowhuis  Apeldoorn, Violierenplein (onderdeel van wijkcentrum De Stolp).
Bezoekers wordt gevraagd zich vooraf aan te melden via info@oddfellowsapeldoorn.nl.

Een avond om stil te staan bij een eenvoudige, maar indringende vraag: wat is mijn verantwoordelijkheid voor de wereld waarin ik leef?

Ter overdenking

Soms moet je vergeten wat er niet meer is, waarderen wat er nog wel is en uitkijken naar wat er nog kan komen.

Gedicht

HEBBEN EN ZIJN.

Op school stonden ze op het bord geschreven.
Het werkwoord hebben en het werkwoord zijn;
Hiermee was tijd, was eeuwigheid gegeven,
De ene werkelijkheid, de andre schijn.

Hebben is niets. Is oorlog. Is niet leven.
Is van de wereld en haar goden zijn.
Zijn is, boven die dingen uitgeheven,
Vervuld worden van goddelijke pijn.

Hebben is hard. Is lichaam. Is twee borsten.
Is naar de aarde hongeren en dorsten.
Is enkel zinnen, enkel botte plicht.

Zijn is de ziel, is luisteren, is wijken,
Is kind worden en naar de sterren kijken,
En daarheen langzaam worden opgelicht.

Ed Hoornik (1910 – 1970)

Werd o.a. geinspireerd door de dichters Eduard Du Perron en Jan Greshoff en behoorde daarmee tot wat we noemen de Amsterdamse School. Gedichten moesten in begrijpelijke taal geschreven worden, liefst met gebruikmaking van alledaagse woorden. Wel wordt vaak nog vastgehouden aan bekende vormen, zoals hier: een sonnet. Sinds Petrarca in de 16e eeuw deze vorm voor het eerst gebruikte (‘sonnare’ = klinken) bleef men aandacht hebben voor deze vorm, waarin klank en betekenis evenveel nadruk kregen. Beklemtoonde en onbeklemtoonde lettergrepen om en om en een vast rijmschema vormen belangrijke klankelementen.

Ik heb jarenlang aan leerlingen uit de bovenbouw van Havo en VWO naast lessen literatuur, ook les gegeven in kunstbeschouwing en daarbij was bovenstaand gedicht vaak uitgangspunt voor het verschil in “bestaan” (datgene wat je kunt zien, proeven, ruiken, vasthouden) en “niet bestaan” maar er zijn als “buiten-gewoon”, het verschil tussen ratio en emotie. We hebben daar in het Nederlands twee werkwoorden voor: hebben=ratio, zijn=emotie. Meestal ontstond een levendige discussie en het verschil kwam heel vaak terug bij het bekijken van kunst. Je zult je natuurlijk ook kunnen voorstellen, dat Bijbelse tafrelen – vooral uit de late middeleeuwen zoals het Lam Gods van Jan van Eyck – voeding gaven aan deze polemiek, vooral als dat dan eens geplaatst werd naast het 20e eeuwse werk van Jopie Huisman of Henk Helmantel. Blijf kijken, blijf lezen!

Eljan.

Voor aanvullende informatie raadpleeg onze agenda