Gedicht
In de nieuwste uitgave van “Dichter” – uitgeverij Plint – getiteld “Tot de maan & achter het behang” vond ik een gedicht van Johanna Kruit, getiteld “Boeken” . Je begrijpt dat mijn aandacht ogenblikkelijk aanwezig was, gezien mijn relatie tot dit onderwerp. Het is een gedicht dat ouderwets fijn leest en dat komt vooral door een heel regelmatig metrum en een bekend rijmschema (abba): twee maal 1 kwatrijn en 1 distichon. Ook de woordkeus is warm, passend bij een relatie die hecht is (moet zijn geweest) en geen grote woorden nodig heeft (had). De inhoud brengt mij onmiddellijk terug bij de dagen na het overlijden van mijn vader, bij het opruimen van zijn inboedel. Hij had niet zo veel boeken, maar naast de teksten in die boeken stond veel met potlood geschreven commentaar. En je mag “boeken” dan ook wel breder trekken: voorwerpen waaraan hij gehecht was (zijn klok b.v.) en die op hun beurt ook mij dierbaar waren geworden. En ik hoop dan dat op hun beurt ook mijn kinderen “voorzichtig langs de rijen zoeken” en de briefjes vinden die ik in mijn boeken heb achter gelaten. En tot eenzelfde conclusie komen als Johanna Kruit in haar gedicht. Boeken In vaders huis wachten de boeken geluk gestapeld op een plank. Als kind zag ik zijn stille hand voorzichtig langs de rijen zoeken. Terwijl hij niet meer bezig is met leven vind ik wat hij dacht soms nog op briefjes, onverwacht geschenk waarin aanwezig is wat hij verstopte in zijn stem. Ik ben zijn kind weer en ik hou van hem. Eljan de Wijs
|